‘Choose the route of dignity to your home’

Het is gelukt! Ik sta ingeschreven bij de gemeente Veliko Tarnovo, Bulgarije. Na ons vierde bezoek aan mijn vrolijke vriendin achter de migratiebalie, ben ik nu officieel geëmigreerd. Ergens vind ik het jammer dat het nu al geregeld is, want ik begon me net thuis te voelen in het gebouw waar onder andere de afdelingen Migratie en Verkeer gehuisvest zijn. Gelukkig moet Mitko binnenkort nog eens naar de afdeling Verkeer, aangezien hij geacht wordt zijn rijbewijs te vernieuwen om een aantal weer uiterst begrijpelijke redenen. We zullen het gebouw de komende tijd dus nog wel regelmatig mogen betreden.

Mooi zo. Het is een fijn gebouw, IMAG0467waar je je als buitenlander meteen van harte welkom voelt. Dat warme gevoel, het gevoel dat je veilig bent en dat er in dit land van hogerhand goed voor je gezorgd wordt, bekruipt je al zodra je de parkeerplaats op rijdt: Op een soort podium aan de voorkant van het gebouw worden de resten van wat ooit een auto is geweest tentoongesteld, waarschijnlijk om je er zorgzaam op te attenderen dat je vooral voorzichtig moet zijn in het verkeer. Bij de migratiebalie moeten we meestal even wachten, want mijn vriendin van Migratie komt vaak wat later op haar werk. Misschien doordat ze extra voorzichtig is in het verkeer, gezien de waarschuwing op het podium bij de parkeerplaats waar ze iedere dag mee wordt geconfronteerd.

Tijdens het wachten op het rode metalen bankje in de wachthoek kan je niet om het opzichtige plakkaat heen dat op het raam boven de migratiebalie hangt: Een enorm vliegticket, met daarop het ongetwijfeld goed bedoelde advies: ‘Choose the route of dignity to your home’. Choose the route of dignityDe poster verwijst naar het ‘voluntary return programme from Bulgaria for third-country nationals’. Met die ‘third-country nationals’ worden momenteel vooral Syrische vluchtelingen bedoeld ben ik bang. Dus stel, je hebt als Syriër hemel en aarde bewogen om die vreselijke oorlog te ontvluchten en je arriveert na een lange, ingewikkelde reis in Veliko Tarnovo, uitgeput van vermoeidheid, honger, dorst en alle emoties. Eindelijk plof je neer op het bankje bij Migratie en dan, als je net voldoende energie hebt om je zware hoofd op te heffen uit je handen, is het eerste wat je ziet: ‘Kies voor waardigheid en ga naar huis’. Welkom in Bulgarije. Om niemand buiten te sluiten, is hetzelfde gratis retourticket ook in het Frans, Russisch en Arabisch tegen het raam geplakt. Je zou haast denken dat onze migratievriendin heel wat vreemde talen beheerst, gezien het feit dat zij degene is die het raampje onder deze viertalige reuzentickets openschuift. Ze spreekt alleen Bulgaars. Maar goed dat er haast nooit iemand komt bij de migratiebalie in Veliko Tarnovo. Af en toe een Nederlandse, die goddank altijd haar Bulgaarstalige vriend meeneemt.

Ik heb het nu wel in de gaten. De Bulgaarse staat is een heel chagrijnige meneer. Hij houdt niet van gezelschap, krenterig en egoïstisch als hij is. Zijn eigen mensen heeft hij lang geleden al afgewimpeld. Nu stuurt hij ook noodlijdende buitenlanders, weliswaar hun waardigheid behoudend, linea recta terug naar huis. Zou hij gelukkig zijn, eenzaam en verlaten in zijn grote kille villa?

0 comments for “‘Choose the route of dignity to your home’

  1. Sandra Middel
    3 februari 2015 at 22:29

    Leuk verslag! Ik wacht weer op de volgende!

  2. Dako
    3 februari 2015 at 23:48

    before we met I wanted to recommend you this book- Catch-22 😀 .

  3. Mirjam Roede
    5 februari 2015 at 11:29

    Wanneer verschijnt jouw boek? 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.