Een uiterst verhelderende wandeling

Ineens begreep ik vanochtend waarom de wegen hier op maar weinig plekken voorzien zijn van strepen. Ik kwam namelijk de meneer tegen die in Bulgarije de strepen op de weg schildert. In zijn ene hand had hij een grote pot gele verf en in zijn andere een stok met een streepbreed verfrollertje. Geduldig en geconcentreerd rolde hij zijn roller in kaarsrechte lijnen over het asfalt. Over één niet-parkeren parkeerplek, dus een rechthoek met een kruis, deed hij circa dertig minuten. Logisch dus dat de strepen op vele wegen nog ontbreken. Nee, snel gaat het niet, maar daar staat tegenover dat de kwaliteit van de lijnen duidelijk niets te wensen over laat. Ineens voelde ik diep respect voor de streeproller. Dag in dag uit werkt hij helemaal alleen aan een betere wereld vol prachtige felgele dan wel smetteloos witte strepen op het asfalt. Hij laat zich niet uit het veld slaan door het vooruitzicht van al die duizenden kilometers die hij nog te gaan heeft. Kalm en aandachtig zet hij zijn werkzaamheden voort, iedere dag opnieuw, in de heilige veronderstelling dat op een dag heel Bulgarije voorzien zal zijn van prachtige strepen op alle wegen.

wandeling vol antwoordenNog enigszins in een roes door de bijzondere kennismaking met de zo gedreven streeproller van Bulgarije, vervolgde ik mijn weg door het park richting huis. Al snel moesten mijn juist zo verhelderende gedachten omtrent het vooralsnog ontbreken van vele strepen, plaatsmaken voor verwarring alom in mijn bovenkamer. Het geval was namelijk, dat op ieder parkbankje een A4’tje was geplakt, waarop stond: ‘Ingespoten tegen vlooien en teken’. De rest van de wandeling en nog uren daarna, heb ik mij het hoofd gebroken over de reden waarom de gemeente alle parkbankjes met gif tegen teken en vlooien zou hebben ingespoten. Naast ieder bankje liggen immers twee of meer sappige straathonden voor pampus in de zon. Als ik een teek of vlo was, dan zou ik veel liever rondhangen in de pluizige vacht van zo’n straathond, dan dat ik op een glad parkbankje zou gaan zitten. Maar blijkbaar hangt de moderne Bulgaarse teek of vlo tegenwoordig op parkbankjes rond en verstopt hij zich niet langer ouderwets in het gras, in een boom of in de vacht van een straathond.

Thuisgekomen nam ik mij voor om vaker een wandeling te maken. Er valt buiten zoveel te leren!

 

2 comments for “Een uiterst verhelderende wandeling

  1. Jannie Jensma
    28 april 2015 at 17:31

    Lieve katrien,
    ik wil je even bedanken voor je mooie wandeling-observatie.
    Je kan ècht goed schrijven! Daar mag je trots op zijn.
    Ga zo door!
    Liefs van mij,
    Jannie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.