Woning vinden: Check!

Ja, we hebben vandaag het huurcontract van onze nieuwe woning in Veliko Tarnovo ondertekend en opgestuurd naar de makelaar. Dit betekent hoogstwaarschijnlijk dat we een woning hebben als we in Bulgarije aankomen, een geruststellende gedachte in deze hectische regel-periode. Het kan natuurlijk zijn dat we bij aankomst wel geacht worden nog een paar tientjes extra te overhandigen aan de makelaar voor een aantal vage, maar ongetwijfeld zeer noodzakelijke diensten. Vooralsnog hebben we de indruk dat we een goede deal hebben gemaakt. Het gaat om een woning van vermoedelijk 211 vierkante meter voor een bedrag van ongeveer 307 euro per maand. Beneden hebben we twee ruime slaapkamers, een badkamer en een woonkamer met open keuken en balkon tot onze beschikking. De bovenverdieping bestaat uit een grote open ruimte met een aantal dakramen en een extra keukenblok. De woning is netjes onderhouden en staat op een voor ons heel geschikte locatie, namelijk op loopafstand van de bouwval die we hebben gekocht (waarover later meer), vlakbij de kinderopvang en in de directe nabijheid van winkeltjes, cafés, speeltuinen en parken. Bijkomend voordeel is dat de woning volledig gemeubileerd wordt aangeboden. En gemeubileerd is het zeker! Sterker nog, er is op de site van de makelaar geen enkele aanwijzing te vinden waaruit blijkt hoe de buitenkant van de woning eruit ziet. Een prachtig bombastisch wit-lederen (ik vrees vierdelig) bankstel zet uitdrukkelijk de toon voor de fotoreportage. Logisch natuurlijk, want dit bankstel getuigt van een uitstekende smaak! Ik zie mezelf dan ook al helemaal languit op één van die schitterende sofa’s liggen luieren met m’n kop op zo’n mollige witte armleuning.

Voor degenen die nieuwsgierig zijn geworden, bij deze de link naar de website van de makelaar met daarop de betreffende foto’s: klik hier. Zie hier ook de buitenkant van het huis op Street View: klik hier.

Verkoop rond, Project Bulgarije van start!

Precies een week geleden konden we nauwelijks nog ergens anders aan denken dan aan de onderhandelingen met onze toen nog potentiële koper. We konden geen hap meer door onze keel krijgen en deden die nacht geen oog dicht. Gelukkig werden we de volgende dag uit ons lijden verlost met het goede nieuws dat ons in grote zelfverzekerdheid uitgebrachte eindbod was geaccepteerd. Gelukkig maar. Niet dat we hier ooit aan getwijfeld hebben natuurlijk. verkoop rondBij een negatieve reactie op ons eindbod zouden we dan ook echt niet verder in prijs gezakt zijn, want ten eerste is ons huis het gewoonweg waard en ten tweede trekken we al vier maanden lang belangstellenden zat, dus we maakten ons toevallig nog lang geen zorgen. Inmiddels hadden we al meer dan dertig bezichtigingen gehad, weliswaar geen enkel bod, maar dat terzijde. En haast om weg te komen hebben we al helemaal niet, want we hebben een dak boven ons hoofd en wat heeft een mens nog meer nodig? Het is heus geen enkel probleem om met een grote baby en een peuter op zestig vierkante meter te wonen. Als je het speelgoed gewoon voor je voeten wegmaait, alsof je je een weg baant door een oerwoud, kan je prima door de woonkamer lopen. Desalniettemin hebben we direct na het goede nieuws een uitzinnige, doch wegens ruimtegebrek vrij statische vreugdedans ten uitvoering gebracht. Wij vermoeden dat onze vreugdedansen er in de ruime vertrekken van onze Bulgaarse huurwoning, waarover later meer, stukken soepeler aan toe zullen gaan. Voor nu proosten wij op de verkoop van ons huis in Groningen en de start van Project Bulgarije. Ai nazdrave! Gezondheid!