Todor en François

Ik loop door een opvallend mooi gerenoveerd straatje. Boven een oude deur hangt een opzichtig wit bord, waarop met grote letters gedrukt staat: Beautiful Bulgaria Project. Uit het bord maak ik op, dat dit straatje deel uitmaakt van een project dat gefinancierd is met behulp van EU-gelden.

“Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid?” “Klopt, Todor is de naam, met wie heb ik het genoegen?” “Aangenaam, ik ben François, beheerder van de schatkist van de EU. Luister, ik heb de opdracht gekregen u honderd miljoen euro te overhandigen om uw land een beetje EU-waardig te maken. Let wel, wij van de EU zijn van mening dat dit geld beslist niet besteed dient te worden aan abstracte, slaapverwekkende doeleinden zoals bijvoorbeeld herziening van het belastingstelsel of het nemen van maatregelen om verdere vergrijzing tegen te gaan. Daarentegen zouden wij graag zien dat u met dit geld een paar huizen renoveert, een aantal parken leuk opknapt en enkele wegen opnieuw asfalteert. Het oog wil ook wat, begrijpt uw wel?”

Todor keek de man een paar seconden verbaasd aan. Toen tot hem was doorgedrongen dat deze heer blijkbaar van zins was hem bakken met geld te overhandigen, wist hij te zeggen: “Jazeker, ik begrijp u volkomen. U kunt erop rekenen dat die honderd miljoen euro bij mij in goede handen is.” “Perfect,” zei François, “loopt u even mee? Dan handelen we dit zaakje meteen af.” En zie daar: Beautiful Bulgaria Project.

Eerlijkheid en transparantie zijn kernwaarden die bij Todor hoog in het vaandel staan. Voor ieder renovatieproject heeft hij dan ook een prachtig wit bord laten maken, waarop keurig staat beschreven hoeveel EU geld eraan besteed is. Hier en daar zijn de werkelijke kosten weliswaar net iets lager uitgevallen dan de bedragen die hij op de borden liet zetten, maar dat verschil beschouwde hij dan maar als extraatje voor zichzelf. Al die verantwoordelijkheid, daar mag best iets tegenover staan. Zijn collega’s zouden het roerend met hem eens zijn. Straks, in de zomer, zal hij die François eens uitnodigen in zijn gloednieuwe vakantievilla in de bergen voor een bira skara, een barbecue met bier. Als minister van vooral Sociale Zaken (en een beetje van Werkgelegenheid), weet Todor als geen ander een feestje te bouwen.

Met mijn mobiel maak ik een paar foto’s van het straatje, waarna ik besluit dat het tijd is om verder te lopen. Aan de overkant bieden de vervallen muren van een half ingestorte bouwval mij een doorkijkje naar de heuvel, waarop een van de bombastische residenties van Todor Zjivkov prijkt, ooit communistisch leider van Bulgarije.

Project Bulgarije

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.